28 januari 1997 – 24 december 2009. 

Onze tricolore is plotseling uiteen gevallen. 

Op 24 december hebben wij toch nog vrij plotseling afscheid moeten nemen van onze lieve bruine “knuffelkont” Inci. Zij kwam op vier en halfjarige leeftijd bij ons wonen en heeft ruim 8 jaar ons leven verrijkt. We zullen die aandachtvragende neus onder onze arm missen. Het liefste lag zij de hele avond tegen ons aan en wilde ze aangehaald worden. Inci wilde altijd graag met ons mee, zodra we opstonden, keek zij ons vragend aan of zij niet mee kon.
Apporteren was haar lust en haar leven. Zij was zo fanatiek en hard voor zichzelf dat zij tijdens het oppakken van de dummy weggleed en haar kruisbanden scheurde. Dankzij de Kliniek van Atjo Westerhuis heeft zij tot aan het einde uitstekend gefunctioneerd met de nieuwe kruisbanden. Doordat zij artrose kreeg moesten wij het de laatste 3 jaar steeds rustiger aan doen. Het haar zo geliefde strand werd te zwaar voor haar. Ook kon zij niet meer mee met de grote wandelingen met Noa en Luna. Wij moesten apart met haar uit en dat deden wij met alle plezier. Zij kon bij ons aan de overkant in de duinen op haar eigen tempo rondstruinen en daar had zij nog veel plezier in. Helaas werd bij Inci kanker geconstateerd en toen ging het heel hard. Na een korte ochtend wandeling waar zij nog veel plezier aan beleefde, kon zij 3 uur later niet meer opstaan en was verlamd aan haar achterpoten. Zij ging zienderogen achteruit en toen hebben wij in overleg met onze dierenarts, met pijn in ons hart, de moeilijke beslissing genomen om van Inci afscheid te nemen. Wij zullen onze vrolijke, altijd kwispelende knuffelkont missen en zij heeft een warm plekje in ons hart, want wat hebben wij al die jaren genoten van elkaar en samen met Noa en Luna vele avonturen beleefd.
Rust zacht lieve INCI